‘ที่ซึ่งทะเลสองแห่งมาบรรจบกัน’

ภาพอธิบาย — กิจการ 27:41 — เรียบเรียงเอง (พระคำ.ชีวิต)

แผนภาพมองจากด้านบน แผ่นดินอยู่ทางซ้ายและมีเกาะเล็กหรือแหลมยื่นอยู่ทางขวา ระหว่างกลางมีสันดอนทรายใต้น้ำพาดขวางอยู่ วาดด้วยเส้นประเพราะอยู่ใต้ผิวน้ำ มีทะเลอยู่ทั้งด้านบนและด้านล่างของสันดอน ลูกศรแสดงกระแสน้ำจากทั้งสองด้านไหลมาปะทะกันตรงสันดอน เรือแล่นมาจากด้านล่างขวา หัวเรือปักจมเข้าไปในทรายจนติดแน่นขยับไม่ได้ ส่วนท้ายเรือยังอยู่ในน้ำเปิดที่คลื่นซัดแรง มีไม้กระดานหลุดกระจายอยู่รอบท้ายเรือ

‘ที่ซึ่งทะเลสองแห่งมาบรรจบกัน’ ในข้อ 41 ภาษาเดิม (กรีก) ใช้คำว่า โทพอส ดิธาลัสซอส (τόπος διθάλασσος) แปลตรงตัวว่า ‘ที่ซึ่งมีทะเลสองแห่ง’ นักวิชาการเข้าใจกันว่าหมายถึงภูมิประเทศที่มีน้ำขนาบสองด้าน เช่น สันดอนทรายหรือแหลมที่ยื่นออกไป หรือช่องน้ำระหว่างแผ่นดินกับเกาะเล็ก ซึ่งกระแสน้ำสองด้านมาบรรจบกันแล้วพัดพาตะกอนมาทับถมจนตื้นเขิน · คู่ตรงข้ามที่ลูกาตั้งใจวาง: ข้อนี้ใช้โครงสร้าง เมน…เด (μέν…δέ) จับ ‘หัวเรือ’ (โพรรา · πρῷρα) ที่ ‘ติดแน่นขยับไม่ได้’ มาตัดกับ ‘ท้ายเรือ’ (พรึมนา · πρύμνα) ที่ ‘กำลังถูกซัดจนแตก’ — ด้านหนึ่งนิ่งสนิท อีกด้านหนึ่งพังทีละน้อย ภาพเดียวกันนี้เองที่กลายเป็นไม้กระดานให้คนเกาะขึ้นฝั่งในข้อ 44 · ข้อควรระวัง: ยังไม่มีข้อสรุปทางโบราณคดีว่าจุดที่เรือเกยคือที่ใดบนเกาะมอลตา ภาพนี้จึงอธิบาย ‘ลักษณะภูมิประเทศ’ ไม่ใช่ ‘สถานที่’

ดู BDAG หัวข้อ διθάλασσος, πρῷρα และ πρύμνα · Wallace, GGBB หัวข้อ μέν…δέ contrast · การระบุตำแหน่งจริงบนเกาะมอลตายังเป็นข้อถกเถียง

ข้อพระคัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง (กดเพื่อเปิดในเครื่องอ่านที่ข้อนั้น):

📖 กิจการ 27:41 ↗

อ่านบทความประกอบ →

ที่มา: เรียบเรียงเอง (พระคำ.ชีวิต) · สัญญาอนุญาต CC0 1.0